هجده

مسافر
مسافر آخ
گم شدگی زیاده خواهی میاره, و زیاده خواهی شرمساری
یا شاید فرمولش چیز دیگریست, دیوونه بازی زیاده خواهی و شرمساری رو....
مسافر, من از دست دیوونه بازی هام دارم دیوونه میشم
از دست زیاده خواهیام
و اصلا نشونه ی خوبی نیست, هست؟
اسطوره ها باید دور و غیر قابل دسترس و باور باشن, مونولوگ های من باید مونولوگ بمونه, و موندنش و آخ از موندنش... زیاده خواهیه...بت ها نباید حرف بزنن و زیاده خواهیه. و حرف نزدنت, و آوخ از حرف نزدنت.
کاش پیدا شم دیگه
کاش زودتر پیدا شم
من هنوز تو گم شدگی دوازده سال پیشم
هنوز تو همون فرار
اون شب کسی منو پیدا نکرده, دروغ میگن, حافظمم دروغ میگه, من هنوز دارم تو همون خیابون میدوم و همه جا تاریکه,و پر از آدمایی که نمیشناسم.
مسافر...
نگو "نعره مزن جامه مدر هیچ مگو" نگو...
دیوونه ها که نباید خجالت بکشن, چرا من هنوز دیوونه نیستم ؟ اگه نیستم پس ....
از کجا پیدا شم ؟ حالا که تمام جهان ول است و نیست است و نابود است؟ هوا برای زندگی کافی نیست, نور نیز لازم...
و نور تویی, نور تویی...