پنجاه و نه

خالی ام انگار.
خالی.
چیزک هایی گاه به گاه سعی میکنن این فضای بزرگ خالی رو پر کنن
اما زود یا نا پدید میشن، یا انقدر کم اند که دیده نمیشن، یا اصلا...
این خالی بودن یک طور هاییه! خط ذهنی رو محو می کنه
و ایده ها رو می بلعه
و نظر ها حتی راجع به روزمرگی ها رو هم به بی تفاوتی می رسونه.
این حفره ی خالی رو چه گونه اش کنیم.
وقتی کسی نه تنها نهالی که حتی دانه ای هم بهمون نداده.
و حتی خاکی، برای گیاهان خود رو و هرز...
این خالی بودن.